Loonwerker in beeld: Loonbedrijf Vanvinckenroye BVBA (Tongeren)

“Kunnen groeien dankzij het vertrouwen van onze boeren.”
Het is een groeizaam jaar en de werkzaamheden lopen van het ene in het andere in Tongeren. De broers Kris en Jan Vanvinckenroye is geen rust gegund. Het was een laat voorjaar, waardoor de dagen net iets te kort werden. Het gras blijft groeien en dadelijk gaan ze met vier combinaties stro persen. De zomer zal goed gevuld zijn daar in de graanstreek! 
Hoeve Levrette         

Op de weg van Borgloon naar Tongeren passeer je Hoeve Levrette, de thuisbasis van loonbedrijf Vanvinckenroye. Van oudsher was het een paardenuitspanning, een station waar de paarden van hun werktuigen ontdaan werden om te rusten. Op de hoeve kalveren jaarlijks 50 zoogkoeien en staan er zo’n zeven hectaren fruitbomen. Jos is een machinefreak, eind de jaren 1980 kocht hij zijn eerste New Holland D1000 grootpakkenpers om zijn eigen stro te persen. Dat scheelde een pak werk tegenover de kleine botten stro. Het formaat was geliefd, ook bij de buren. In 2000 richtte hij de BVBA op omdat loonwerk altijd in hem gezeten heeft. Vanvinckenroye waagde een gokje met de aankoop van een rondebalenpers. “Het was de eerste in de streek en de mensen lachten er mee, nu is die pers onmisbaar geworden”, luidt het. Jos reed met twee Ford trekkers tot de dealer overschakelde naar John Deere. In 2006 deed Krone zijn intrede met de komst van een Big Pack. Sindsdien zijn beide merken niet meer weg te denken op het bedrijf, net zoals Schuitemaker. Als er wat is, kunnen ze dag en nacht terecht bij de lokale verdelers.

Twee zonen mee in het bedrijf
De broers Kris en Jan verschillen vijf jaar van elkaar en volgden beiden een specialisatie jaar landbouwmechanisatie in Gent. Jos kon wel één man extra gebruiken, maar voor een tweede had hij niet onmiddellijk werk. Toen Vanvinckenroye in 2011 de kans kreeg om een deel materieel van een collega met gezondheidsproblemen over te nemen, twijfelde hij geen seconde. “Mijn twee zonen konden mee in het bedrijf komen en eerlijk gezegd, ben ik er zelf verzot op”, biecht Jos op. Een hele investering, want de loonwerker was plots een Krone BigX 650, twee silagewagens, een opraapwagen, een wiellader en een maisplanter rijker. Overdag hakselden ze mais bij de boeren, ’s nachts bij de biogasinstallatie. Maar mooie liedjes duren niet lang, bij biogas wilden ze liever overdag kneuzen. “We kozen voor onze boeren, een keuze waarmee we veel respect afdwongen.”

Tractors verjongen
Firma Vanvinckenroye investeerde de laatste jaren flink waardoor het vernieuwen van de tractoren achteruit werd geschoven. Vijf van de zeven John Deere’s hebben ondertussen meer dan 10.000 uren op de teller. “We kunnen niet alles in één keer kopen wat op onze verlanglijst staat. Een trekker kun je makkelijker bij huren of desnoods gebruik je een demo van de dealer. Momenteel zitten we in de 200pk-klasse. We zouden graag een 6.250 R aanschaffen zodat we extra ademruimte hebben aan de opraapwagen.” De tractor die er komt, zal sowieso een vario zijn, Jos wilt niets anders meer. Het bedrijf heeft nog vier oude Ford-tractoren die vooral dienst doen voor het werk in en rond de boerderij en de boomgaarden. Kris kijkt samen met de vaste machinist alles na in de winter. Een grondig onderhoud is essentieel om het seizoen zonder al te veel kleerscheuren door te komen.

Markt aftasten
Het mestverhaal kwam er recent op aandringen van Jan. In 2015 huurde hij een aalton om de eigen mest uit te rijden en voorzichtig te kijken of klanten er interesse in toonden. Het sloeg aan, één jaar laten kocht het bedrijf een tweedehands Joskin van 16 m³ om te injecteren op gras- en bouwland. Het duurde niet snel of de loonwerker kreeg het werk niet gedaan met deze ton. “We hadden onze zinnen gezet op een Schuitemaker-tandem met uitschuifbare as. We wilden iets anders met de achterliggende gedachte de bodemstructuur te bewaren. Na een bedrijfsbezoek passeerden we de Vredo-fabriek in Dodewaard. Onze chauffeur vroeg om even te stoppen, hij had graag in zo’n zelfrijder gezeten. Liefde op het eerste gezicht, enkele maanden later stond er een jonge occasie op het bedrijf met een nieuwe zodenbemester. Hier rijden enkele driewielers, maar een vierwieler geeft weer net dat tikkeltje extra.” Vanvinckenroye liet deze winter een oplegger van 30 m3 maken bij Dezwaef en onlangs kochten ze een Schuitemaker Cargo 3-asser van 23 m3. Beide tanks zorgen voor de aanvoer van mest zodat de Vredo niet zonder komt te zitten. De loonwerker heeft trouwens 1.500 m³ opslagruimte die dient als buffer. Bovendien rijden ze heel wat mest en digestaat van en naar de biogas.

Maisplanter uit de boekjes
Ook voor grondbewerking zijn de boeren aan het juiste adres bij Vanvinckenroye. Ze ploegen met een Rabe-zesschaar en de loonwerker legt de akkers klaar met de rotoreg. Ze zaaien zowel graan, mais en bieten. Toch zien ze weinig toekomst in suikerbieten omdat de prijzen serieus kelderden, de broers willen zich daarom meer focussen op de andere teelten. “Zo kochten we vorig jaar een Väderstad 8-rijige maiszaaimachine met fronttank voor meststoffen uitgerust met gps en sectieafsluiting. We hadden de planter alleen op foto gezien en zagen het merk eerder in de grondbewerking. Väderstad is gekend voor zijn precisie en het feit dat alles mooi afgewerkt en gespoten is. Bovendien wilden we uitpakken met een uniekere machine hier in het zuiden van Limburg.” Het spuitwerk gebeurt trouwens met een getrokken Blanchard.

(Bijna) het hele Krone-gamma
Het Krone-verhaal begint met de zes meter maaicombinatie, de schudder en de hark. Voor het inkuilen is er een Krone Big X 700, voor het persen zijn er drie grootpakpersen en één ronde. Het zijn deze balen die gewikkeld worden met een getrokken McHale. De Limburgers persen vooral hooi en stro, een perswikkelcombinatie was dus overdreven. Bovendien ligt er heel wat gras tussen de boomgaarden, bij voorkeur verkiezen ze dus een kleine wendbare pers. Dorsen zien ze niet combineerbaar met het maken van pakken omdat ze daarnaast ook stro verhandelen.

Het enige wat niet van de band rolde bij Krone, zijn de opraapkarren. De firma heeft twee Schuitemaker-dubbeldoelwagens waar ze heel tevreden over zijn. Krone stuurde enkele demo’s die eveneens in de smaak vielen. Het viel op dat deze minder vermogen vroegen.

Uitkijken naar nieuwe bull
Ieder jaar wordt er uitgekeken naar de maiscampagne met de hakselchauffeur op kop. Het laatste wat hij doet, is zijn stuur afgeven. Hij is nog zo’n exemplaar die ’s avonds na een dagje hakselen zijn machine afspuit. Een 10-rijige Kemper-bek die de plaats innam van een onderhoudsgevoeligere Krone-bek, kleurt de Big X. Deze bijhouden op de kuil doen ze met een Liebherr-bull die ondertussen meer dan 17.000 uren heeft. Ondanks het feit dat hij nog prima werk levert, kijken Jos en de zonen stilaan uit naar iets anders. Ze mogen van geluk spreken dat de bulldozermachinist van iedere kuil zijn meesterwerk maakt. Hij zal zijn werk hebben wanneer de Schuitemaker 3-asser zijn vracht mais komt lossen.

Internet afschuimen
Als Jan niet met Grietje bezig is, bezoekt hij tweedehandssites. Zo wist hij heel wat mooie Schuitemakers op de kop te tikken. De Cargo 3-asser is daar een recent voorbeeld van. De loonwerker koopt graag jonge occasies van twee à drie jaar oud. Zelf zijn ze handig genoeg om alles na te kijken en op punt te zetten. Hoe je het draait of keert, de Vanvinckenroyes zijn bezig met hun zaak. Sinds Kris en Jan mee in de BVBA zitten, kreeg het bedrijf een ferme boost. Hier is het laatste niet van gezegd.

Bedrijfsprofiel
Het loonbedrijf van Jos Vanvinckenroye (58) uit Piringen bij Tongeren groeide vooral toen de zonen Kris (32) en Jan (27) mee in de zaak stapten. Van stro en hooi persen, breidden de activiteiten uit naar een volledige agrarische dienstverlening. Verrassend genoeg zijn het ruwvoeders die ze oogsten en niet de typische akkerbouwgewassen die talrijk aanwezig zijn daar in de streek. Hoewel een groot deel van de werkzaamheden zich in het zuiden van Limburg afspelen, komen ze regelmatig in Brabant en Luik.

Aangezien Kris stressgevoelig is, maakt Jan de planning. Alleen in de zomer regelt hij het werk van de grootpakkenpersen. Buiten het veldwerk houdt hij zich bezig met administratie en onderhoud van de machines samen met de vaste chauffeur. Als het werk zo blijft groeien, komt er een vacature voor een tweede. Jos ontfermt zich over de koeien om daarna achter het stuur te kruipen. Ook Grietje, de vriendin van Jan, draagt haar steentje bij en zet de facturatie klaar. Verder is er een hoofdrol weggelegd voor de 86-jarige grootmoeder Gerda. Zij zorgt voor de catering en legt iedereen in de watten zoals alleen zij dat kan.

“Wij gingen nooit actief op zoek naar klanten”, klinkt het. “Goed werk leveren en afspraken nakomen is onze beste reclame. Iedere klant is gelijk en niemand geniet een voorkeursbehandeling. Wij doen ons best en dat doen de klanten ook door ons tijdig te bellen.”

Tekst en beeld: Tom Govaerts/Mike Vanduffel
Dit artikel verscheen eerder in “De Loonwerker 07/2018”. Wil je graag een abonnement? Surf dan snel naar onze agroshop!