Loonwerker in beeld: Loon- en Grondwerken Aerts bvba (Laakdal)

“Hard gewerkt en geknokt om te raken waar we nu staan”
Het najaar zal veel moeten goedmaken. Geert Aerts schat het omzetverlies dat hij leed door de extreme droogte op zo’n 20 à 30 %. “In de zomer kuilden we amper gras in, pas vanaf de tweede helft van augustus zijn we terug beginnen injecteren en op 11 augustus hakselden we onze eerste mais. We verwachten een rustige uitgerekte oogst met hopelijk nog een mooie snede gras.”

Van nul begonnen
Geert Aerts uit Laakdal werkte achttien jaar in loondienst. Na een overgangsperiode van vier jaar als zelfstandige in bijberoep, richtte hij in 2008 de firma Loon- en Grondwerken Aerts bvba op. Aerts zelf komt niet uit een landbouwersgezin, maar kreeg de microbe wel te pakken op de boerderij van zijn nonkels. “Dat klein materieel was hemels, we hadden een Lanz Bulldog”, herinnert Geert zich. “Wanneer ik mee mocht om een kiepkar te kopen, sliep ik niet van de spanning. Toen was ik nog verwonderd, nu stuur ik de chauffeurs om een nieuwe tractor op te halen bij de dealer. Het lijkt nu allemaal zo vanzelfsprekend.”

In 2004 werd Aerts zelfstandige in bijberoep. De eerste machines in Laakdal waren een maisplanter, een nieuwe Dezeure-containerhaak met enkele containers, een occasie pers en wikkelaar. Geert had drie JD-trekkers waarmee hij zijn activiteiten uitvoerde. De aankoop van een Hitachi-rupskraantje in 2007 bleek een schot in de roos zodat er werkzekerheid kwam in de winter. Het duwtje in de rug dat de loonwerker nodig had om zijn loopbaan voor de baas te beëindigen. Zijn eerste vrachtwagen was een Scania die hij in 2012 inruilde voor een nieuwe Volvo met automatische versnellingsbak. Opritten en funderingen uitgraven, kleine afbraakwerken en percelen bouwklaar maken, werden dagelijkse kost.

Het grote werk
In 2013 sloeg de loonwerker een dubbelslag op internet. Op dezelfde dag kocht hij een Veenhuis-dubbeldoelwagen in Denemarken en een Reck-kuilverdeler in Zweden. De opraapwagen ging hij zelf halen met de dieplader, een enkele rit van meer dan 1.000 kilometer. Wegens tijdsgebrek duurde het twee jaar vooraleer de Veenhuis-wagen op punt stond. Net op tijd, begin 2015 hakte Aerts de knoop door om te gaan hakselen. “Er stopte een loonwerker hier in de streek, een uitgelezen kans die zich geen tweede keer zou voordoen”, klinkt het. De hakselaar was een Claas Jaguar 900 en de twee Record-silagewagens van 40m³ vond Geert op Kapaza. Om het verhaal nog completer te maken, kwamen er datzelfde jaar nog een JD-triplemaaier, een kleine Krone-opraapwagen en een nieuwe McHale-perswikkelcombinatie bij. Laat het gras maar groeien moet hij gedacht hebben.

Voorliefde John Deere
Bij Geert Aerts neemt één Fendt het op tegen vijf John Deere-exemplaren, de voorliefde van de zaakvoerder valt dus enigszins op. De 824 is met zijn 10.500 uren de ancien van de groep, de andere hebben er tussen de zes- en achtduizend op de teller. Alleen de 6.215R die er begin augustus bijkwam is een jonge demo met 1.000 uren. Momenteel staat deze met gps uitgeruste trekker aan de Pöttinger-triplemaaier. Voorlopig is maaien de enigste toepassing waarvoor ze dit systeem gebruiken, maar binnen enkele jaren wil Aerts een maisplanter met sectie-controle. Later in september komt de tractor aan de nieuwe Dezeure Silocruiser. In afwachting tot die geleverd wordt, rijden ze nu met een jonge demo-kar. Vaste leveranciers heeft de firma niet aangezien ze veel online kopen. “Daar heb ik veel mee uitgespaard. In sommige delen van Europa zijn bepaalde machines minder gegeerd, waardoor je soms een koopje kunt doen. Vaak zijn we dan wel op onszelf aangewezen als we stukken hebben, maar die krijgen we binnenshuis grotendeels opgelost.”

Drijfmest vervolledigt aanbod
Sinds begin 2017 injecteren en spreiden ze drijfmest in Laakdal. De ontbrekende schakel die Geert er absoluut bij wilde omdat hij nu alles kan aanbieden. Erkend mesttransporteur is Aerts niet, voorlopig rijden ze de mest enkel naar het land van de boer zelf. “We zijn simpel begonnen, afzet zoeken is een aparte materie in een wereld waar je nog niet veel van af kent.” Het werd een tweedehands Vervaet met nieuwe Schuitemaker-bemester. Joskin leverde een demo van 26 kuub voor de aanvoer van aal. Met de drie-asser spreiden ze drijfmest, met de zelfrijder injecteren ze enkel grasland. Voor het gebruiksgemak is de Vervaet uitgerust met gps zodat ze mooi recht kunnen rijden. Daar waar ze met de zuigarm niet meer bij kunnen, nemen ze de darm om toch het laatste uit de mestkelder te zuigen. De boer moet er met zijn sloffen door kunnen wandelen. Wegens verlof van de vaste chauffeur, moest Aerts deze zomer noodgedwongen zelf injecteren. “Ik had er omzeggens nooit mee gereden, bang om stukken te maken. Na een paar dagen had ik het onder de knie, echt fijn en eens iets anders dan kraanwerk.”

Geen handboek voor loonwerkers
Met één hakselploeg, twee opraapwagens en twee grootpakpersen heeft de loonwerker heel wat slagkracht in huis. Toch was het onmogelijk om iedereen tegelijkertijd te bedienen dit voorjaar. “We kregen eind april nog een bui van 50 liter waardoor alles opschoof. We moesten stoppen met bemesten en mais planten, terwijl het gras snel begon te groeien met als gevolg dat alles op één hoop terecht kwam. Toegegeven, ik heb stress gehad. Ik beloof geen dingen die ik niet kan waarmaken. Vroeger toen ik mijn verlof opspaarde om mee te rijden bij de loonwerker, was dat zorgeloos genieten. Dat gevoel herken ik niet meer. Er komt zo veel bij kijken en we hangen van zo veel factoren af. Een handboek voor beginnende loonwerkers heb ik al vaak gemist.” Nog zo’n domper voor een kleine zelfstandige als Geert is de nieuwe wetgeving voor het afvoeren van steenpuin. Die prijs ging onlangs van drie euro de ton naar tien.

Hoogdagen in de mais
Bij loonbedrijf Aerts kijken ze ieder jaar uit naar de oogst die dit jaar uitzonderlijk vroeg van start ging. Het ombouwen van de hakselaar gebeurt in samenwerking met een mekanieker. Zo staat alles perfect afgesteld wat de hakselkwaliteit ten goede komt. De Jaguar 900 is voorzien van een 8-rijige Orbis-bek. Op de nieuwe Dezeure-tractiewagen zitten hydraulisch regelbare zijwanden zodat het aanmaaien makkelijker wordt. Verder heeft de loonwerker twee Record-silagewagens die ondersteuning krijgen van een Krone- en Strautmann-dubbeldoelwagen als het verder rijden is. Op de kuil staat een trekker met een duwblad en verdichtingwals. Toch zijn er heel wat boeren die hem zelf vastrijden. Dat is perfect haalbaar omdat alle wagens voorzien zijn van verdelingswalsen. Iedere vracht wordt netjes in een dun laagje over heel de lengte van de kuil verdeeld.

Hobby’s onder het stof
Het is merkbaar dat Geert het druk heeft. De oude Lanz Bulldog van zijn nonkels staat in een hoekje van de schuur te wachten om gerestaureerd te worden. “Kippenvel als die ooit nog eens zou bulderen.” Verder staat er nog een trailer met een vissersboot stof te vergaren. “Een simpele boot bestaande uit een kuip, een stuur en een motor. Daar kan ik van genieten, maar het is zo’n gedoe om voor één dag naar zee te rijden en de boot in en uit het water te halen. De laatste jaren is het er helaas niet van gekomen. Zeldzame vrije momenten spendeer ik liever samen met ons gezin.”

Bedrijfsprofiel
Loon- en grondwerker Geert Aerts (49) uit Laakdal bij Geel en Westerlo, realiseerde vier jaar geleden zijn grote jongensdroom door te startten met hakselen. Daarvoor zaaide hij mais en perste hij vierkante balen, maar de focus lag eerder op kleine grond- en afbraakwerken. Werkzaamheden die Aerts vooral op zichzelf kon organiseren. Sinds vorig jaar injecteert en spreidt hij drijfmest zodat de doorsnee landbouwer met al zijn werk bij de firma gesteld raakt. Geert haalt 70 % van zijn inkomsten uit de landbouw, de rest verdient hij met de kraan. Verder dan 25 kilometer van de deur zal je hem niet snel terugvinden, zo kun je hem treffen in drie provincies: Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant.

Nieuwe machines kun je op één hand tellen. De filosofie van de loonwerker is om jonge occasies of demo’s te kopen. Via het internet doet hij internationaal aankopen. Zo kocht Geert al materieel in Denemarken, Zweden, Duitsland en Frankrijk. Door zijn verleden als technieker in de garage van Scania, koopt hij niet snel een kat in een zak. Tot nu toe kwam hij nooit bedrogen uit. Bovendien gebeuren onderhoud en herstellingen 95 % binnenshuis waardoor die uitgaven beperkt blijven. Geert heeft een team ervaren en gemotiveerde chauffeurs. “Zij vragen uit zichzelf aan de boer of het geleverde werk in orde is.”

Achter de schermen zorgt zijn vrouw Ruth Aerts (34), zelfde achternaam maar geen familie, voor de facturatie. Jana (5) en Achiel (2) toveren dan weer een lach op het gezicht van de bedrijfsleider na een zware werkdag.

 

 

 

Tekst en beeld: Tom Govaerts