Bas in Amerika: Deel 1

Dag vrienden van de landbouw en gerelateerden!

Ja, hier ben ik weer, “Bas in Amerika 2.0!”

 In 2016 heb ik, (zoals enkelen onder jullie zich misschien nog zullen herinneren), een volledig seizoen meegedraaid bij Beckley Harvesting uit Colby, Kansas. Een Amerikaans loonbedrijf, ook wel een Custom Harvester genoemd. (De vorige verslagen van Bas kan je via deze link lezen)

Na een fantastisch en onvergetelijk seizoen te hebben gedraaid bij Beckley in 2016 had ik dit graag overgedaan in 2017, maar omwille van visum “problemen” was dit helaas niet mogelijk. Net als bij Yorick Van Steirteghem (zie Yorick in Australië: Deel 1) heb ik ook van veel mensen de vraag gekregen hoe het was in Amerika, en of ik graag zou willen teruggaan. Uiteraard wou ik graag terug, maar zei ik dat dit waarschijnlijk niet meer ging gebeuren… tot dat het in de zomer van 2018 terug begon te kriebelen, en ik het bericht kreeg dat ik terug zou kunnen gaan in 2019. Om professionele reden heel lang getwijfeld omdat ik mijn toenmalige werkgever, namelijk Herssens-Tollenaere bvba uit Moerbeke (waar ik werkte als landbouwtechnieker) niet in de steek wou laten. Maar dan uiteindelijk toch de knoop doorgehakt.

Net als in 2016 is dit terug een stage georganiseerd door The Ohio State University. Alvorens ik naar Colby zou gaan moest ik eerst eens in Ohio stoppen om wat papierwerk in orde te brengen, de mensen eens te ontmoeten die dit allemaal regelen, en ook een rondleiding te krijgen op de universiteit. The Ohio Program (TOP) bestaat ondertussen al 40 jaar, en heeft ondertussen al 14.000 participanten gehad.

Wat info over The Ohio State: dit is een universiteit met ongeveer 60.000 studenten, en 30.000 medewerkers. De universiteit heeft ongeveer 400 gebouwen en hun American Football stadion is het 4de grootste van de VS met 106.000 zitplaatsen (waar ook optredens worden georganiseerd). Ze hebben er hun eigen bussen, politie afdeling, eigen hospitaal met helikopter met landingplatform op het dak, eigen stroomvoorziening, eigen groenbeheer, onderhoud en herstellingen…. Dit is bijna een stad op zichzelf.

Een klein wist-je-datje ivm The Ohio University. De gekende fluoriserende rode driehoek die je soms tegenkomt op landbouwvoertuigen, werd hier op deze school ontworpen. Omwille van de vele ongevallen die toen in de periode rond 1950 – 1960 gebeurden, heeft de universiteit in samenspraak met de politie in 1963 het SMV-embleem ontworpen. (slow moving vehicle), welke werd gesponsord door The Goodyear Rubber and Tire Company.

 Terug naar Beckley Harvesting… Tussen 2016 en nu is er ondertussen al wat veranderd, de oprichter en bezieler van Beckley Harvesting, namelijk Duane L. Beckley en grootvader van Josh Beckley (huidige baas) is op 10 november 2017 op 93 jarige leeftijd overleden, (hij startte dit bedrijf in 1955). Na dat ze dit hebben verwerkt, kregen ze op 27 Januari 2018 terug slecht nieuws, ditmaal was het Jake Beckley (30 jaar), en jongste van de 3 zonen die plots was overleden. Tijdens de oogst waren we in 2 teams opgesplitst, en ik zat toen in zijn crew. Van hem heb ik de kneepjes van het vak mogen leren.

 Eenmaal toegekomen op het bedrijf, ben ik (jammer genoeg) terug moeten beginnen studeren voor mijn rijbewijs voor de vrachtwagen, dit was namelijk vervallen en was niet verlengbaar… en tussen het studeren ook wat geholpen in de werkplaats. Daar waren ze bezig met het opknappen van een combine van een landbouwer uit de buurt. Na dat deze klaar was zijn we begonnen met het gebruiksklaar maken van de eigen combines (monteren van dubbele wielen, controleren van riemen, calibratie, ezv..) en ook de vrachtwagens zijn op dit moment hun onderhoud en nazicht aan het krijgen.

Ook ben ik zeer blij te mogen meedelen dat ik toch al 2 mensen (waar ik weet van heb), heb kunnen overtuigen met mijn artikels uit 2016 om een gelijkaardig avontuur aan te gaan zoals ik heb gedaan!

Enerzijds Yorick Van Steirteghem (die in 2017 naar Canada is getrokken), en anderzijds Sim Decoster uit Molenbeek-Wersbeek die in 2018 bij Beckley Harvesting een seizoen heeft meegedraaid. Beiden hadden ze plannen, maar mijn artikels hebben ze toch over de streep getrokken. Mission Accomplished!

 Bij mijn volgende artikel zullen we ondertussen al verhuisd zijn naar het zuiden, en bestaat de kans dat we al zijn begonnen met het oogsten van tarwe.

Adiós en tot de volgende

Bas De Rycke
“Den Amerikaan”

 

One comment on “Bas in Amerika: Deel 1

  • 30 apr 2019 om 15:53
    Permalink

    Proficiat Bas, een Amerikaan in de familie!!!!!

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: